لغت نامه دهخدا
تنگباری کردن. [ ت َ ک َ دَ ] ( مص مرکب ) دیرپذیری کردن. به سختی بار دادن کسی را:
فراخ از ذکای تو شد آن معانی
که با فهم ها می کند تنگباری.رضی الدین نیشابوری.رجوع به تنگباری و تنگبار و تنگ و دیگر ترکیبهای آن شود.
تنگباری کردن. [ ت َ ک َ دَ ] ( مص مرکب ) دیرپذیری کردن. به سختی بار دادن کسی را:
فراخ از ذکای تو شد آن معانی
که با فهم ها می کند تنگباری.رضی الدین نیشابوری.رجوع به تنگباری و تنگبار و تنگ و دیگر ترکیبهای آن شود.
