لغت نامه دهخدا
تفییل. [ ت َ ] ( ع مص ) ضعیف رأی خواندن. ( تاج المصادر بیهقی ). زشت کردن رأی کسی را و منسوب کردن به خطا و سستی رأی و سست رأی گفتن. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ): مدحت بقول صادق لم تفیل؛ ای لم یفیل رأیک. ( اقرب الموارد ).
