تباهل

لغت نامه دهخدا

تباهل. [ ت َ هَُ ] ( ع مص ) یکدیگر را لعنت کردن. ( از قطر المحیط ) ( از منتهی الارب ) ( آنندراج ). تَبَهﱡل. ( منتهی الارب ). مباهله کردن. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ).

فرهنگ فارسی

یکدیگر را لعنت کردن. تبهل. مباهله کردن.

کون کردن یعنی چه؟
کون کردن یعنی چه؟
بنده پروری یعنی چه؟
بنده پروری یعنی چه؟
فال امروز
فال امروز