ببوختن

لغت نامه دهخدا

ببوختن. [ ب ِ ت َ ] ( مص ) خلاص. نجات. رهائی یافتن. یله شدن. آزاد گشتن: اگر یزدان فره ایرانشهر یاری ما رسد ببوختیم و به نمکی و خوبی برسیم. ( کارنامه اردشیر بابکان ص 12 ).

گریغ یعنی چه؟
گریغ یعنی چه؟
دریچۀ کوچ یعنی چه؟
دریچۀ کوچ یعنی چه؟
فال امروز
فال امروز