انتشاص

انتشاص. [ اِ ت ِ ] ( ع مص ) از بیخ برکندن درخت را. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ): انتشاص شجر؛ اقتلاع آن. ( از اقرب الموارد ).