لغت نامه دهخدا
اقهبان. [ اَ هََ ] ( ع ص، اِ ) ( بصیغه تثنیه ) پیل و گاومیش. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء )( آنندراج ). و این برای رنگ تیره ای که آنها دارند بدین نام خوانده شده اند و یا بطوریکه در اساس اللغة آمده است برای بزرگی جثه بدین نام نامیده شده اند چه اقهبان از جبل قهب اخذ گردیده است. ( از اقرب الموارد ).
