لغت نامه دهخدا
اخشج. [ اَ ش ِ ] ( اِ ) اَخْشیج. آخشیج. یکی از عناصر اربعه لاعلی التعیین:
ز شش جهات و ز چار اخشجان توئی مقصود.اخسیکتی.و رجوع به آخشیج شود.
اخشج. [ اَ ش ِ ] ( اِ ) اَخْشیج. آخشیج. یکی از عناصر اربعه لاعلی التعیین:
ز شش جهات و ز چار اخشجان توئی مقصود.اخسیکتی.و رجوع به آخشیج شود.