یدافع

«یُدَافِعُ» واژه‌ای عربی است که به معنای «دفاع می‌کند»، «بازمی‌دارد» یا «دور می‌سازد» به کار می‌رود و بیشتر در متون دینی و قرآنی دیده می‌شود. ریشه این کلمه «دَفْع» است که در زبان عربی به معنای راندن، دور کردن و جلوگیری کردن از آسیب یا خطر می‌باشد. «یُدَافِعُ» فعل مضارع و باب مفاعله است و نشان‌دهنده عملی پیوسته یا تکرارشونده در زمینه دفاع و مقابله است. این واژه معمولاً برای بیان دفاع فعال و متقابل به کار می‌رود، نه صرفاً یک مقاومت ساده و منفعل. در قرآن کریم، «یُدَافِعُ» اغلب در مورد دفاع الهی یا جلوگیری خداوند از ظلم و فساد به کار رفته است.  کاربرد این کلمه نشان می‌دهد که دفع و دفاع می‌تواند به شکل حمایت، یاری و بازداشتن دشمن از آسیب انجام شود. «یُدَافِعُ» علاوه بر معنای نظامی، در مفاهیم اخلاقی و اجتماعی نیز برای دفاع از حق و جلوگیری از ناحق استفاده می‌شود. به طور کلی، «یُدَافِعُ» به معنای دفاع کردن و دفع خطر است و واژه‌ای ریشه‌دار با کاربرد گسترده در زبان عربی و متون اسلامی به شمار می‌آید.