لغت نامه دهخدا
یاقوت زای. ( نف مرکب ) زاینده یاقوت. آن که یاقوت زاید:
مرکبی دریاکش و طیاره و آتش فشان
دایه ای دُرپرور و دوشیزه ای یاقوت زای.منوچهری.
یاقوت زای. ( نف مرکب ) زاینده یاقوت. آن که یاقوت زاید:
مرکبی دریاکش و طیاره و آتش فشان
دایه ای دُرپرور و دوشیزه ای یاقوت زای.منوچهری.
زاینده یاقوت آن که یاقوت زاید