لغت نامه دهخدا
گلوبندگی. [ گ ُ / گ َ ب َ دَ / دِ ] ( حامص مرکب ) شکم خوارگی. شهوت طعام:
ز ده گونه ریچال و ده گونه با
گلوبندگی هر یکی را سزا.ابوشکور.رجوع به گلوبنده شود.
گلوبندگی
فرهنگ عمید
پرخوری، شکم پرستی: ز ده گونه ریچال و ده گونه وا / گلوبندگی هر یکی را سزا (ابوشکور: شاعران بی دیوان: ۲۸۳ ).
فرهنگ فارسی
شکم خوارگی شهوت طعام.
