گرهس
لغت نامه دهخدا
گرهس. [ گ ِ هَِ ] ( اِ ) سپری که از ترکه بید بافته باشند، من جمله اسلحه پارسیهای قدیم است. رجوع به تاریخ ایران باستان ص 730 شود.
گرهس. [ گ ِ هَِ ] ( اِ ) سپری که از ترکه بید بافته باشند، من جمله اسلحه پارسیهای قدیم است. رجوع به تاریخ ایران باستان ص 730 شود.