کلمات کنانه ای قران

[ویکی فقه] کلمات کنانه ای قرآن. به کلماتی از قرآن، به لغت قبیله کنانه، کلمات کنانه ای قرآن اطلاق می شود.
« کنانه » یکی از قبایل بزرگ عرب و منسوب به شخصی به نام کنانه پسر خزیمه است. وی پدر قبیله ای از « مضر » و مولای صفیه بنت حی همسر پیامبر صلی الله علیه و آله وسلّم است. این قبیله در سرزمین مکه می زیستند و طوایف و شعبه هایی همچون قریش، عبدمناة و… داشتند.
واژه ها
واژه های کنانه ای قرآن عبارتند از:۱. سفهاء: جهال، نادانان؛۲. خاسئین: صاغرین، خوارشدگان؛۳. شطر: تلقاء، کنار؛۴. خلاق: نصیب، بهره؛۵. ملوکا: احرار، آزادگان؛۶. قبیلا: عیانا، آشکار؛۷. معجزین: سابقین، سبقت گیرندگان؛۸. یعزب: یغیب، پنهان ماند؛۹. لاترکنوا: لاتمیلوا، میل پیدا نکنید؛۱۰. فجوة: ناحیه؛۱۱. موئلا: ملجا و پناهگاه؛۱۲. مبلسون: آیسون، نا امیدان؛۱۳. دحورا: طردا، راندن؛۱۴. خراصون: تکذیب کنندگان؛۱۵. اسفار: کتب؛۱۶. اقتت: جمعت، جمع شود؛۱۷. لکنود: کفران کننده نعمت ها.