کفشکی
لغت نامه دهخدا
کفشکی. [ ک َ ش َ ] ( اِ ) در اصطلاح کُشتی، فنی است و آن چنان است که چون حریف دریابدکه هیچ جای خودش در بند خصم نیست ناگاه با نوک پنجه پا به وسط پای حریف و بیضه او زند تا معلق برزمین افتد. ( از غیاث ) ( از آنندراج ) ( فرهنگ فارسی معین )
- کفشکی زدن:
خصم تیرآور اگر دم زند آماجش کن !
بزنش کفشکی و چکمه مرحاجش کن !( از فرهنگ فارسی معین ).
جمله سازی با کفشکی
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 مادر برای کودک نوپای خود یک کفشکی رنگارنگ و نرم تهیه کرد تا هنگام راه رفتنهای اولیهاش، پاهای کوچکش کاملاً از آسیب و فشار محافظت شود.
💡 او در سفر به دهکدههای کوهستانی، یک کفشکی سنتی و دستدوز از بازار محلی خرید که بسیار راحت و مناسب پیادهروی در مسیرهای سنگلاخی بود.
💡 بچهها با پوشیدن آن کفشکی کوچک و جالب، با هیجان به سمت پارک دویدند تا بتوانند در میان چمنها با هم بازی کنند و بدوند.