لغت نامه دهخدا
کظیظ. [ ک َ ] ( ع ص ) رنجیده و اندوه کشیده از کاری. ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ). || پرشکم از طعام: ینهی القاضی عن القضا اذا کان جائعاً او کظیظاً. ( اقرب الموارد ). سیر.
برای دسترسی سریع و آسان میتوانید لغت یاب را نصب کنید
برای نصب لغت یاب در ios لطفا آیکون
را زده و گزینه Add to Home Screen را انتخاب کنید.
مایل به دریافت اعلان فال ویدیویی روزانه هستید؟