کریهه

لغت نامه دهخدا

( کریهة ) کریهة. [ ک َ هََ ] ( ع ص، اِ ) مؤنث کریه. ( ناظم الاطباء ) ( اقرب الموارد ). رجوع به کریه شود. || کار سخت. ( مهذب الاسماء ). || جنگ سخت و سختی جنگ. ( ناظم الاطباء ). جنگ سخت یا سختی جنگ. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). || حادثه وبلا. ( ناظم الاطباء ) ( منتهی الارب ). نازلة. ( اقرب الموارد ). ج، کرائه [ ک َ ءِ ه ْ ]. ( از اقرب الموارد ).
- ذوالکریهة؛ شمشیر نیک بران که بر هرچه افتد دونیم گرداند. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء )( آنندراج ). شمشیر گذرنده. ( از اقرب الموارد ).
- رائحة کریهة؛ بوی ناخوش. ( یادداشت مؤلف ).
- کریهة السیف؛ تیزی شمشیر که ناپسند دارند آنرا. ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ) ( از آنندراج ).
- کریهة فلان؛ تندی و حدت فلان در غضب. ( ناظم الاطباء ).

فرهنگ فارسی

موئ نث کریه. یا کار سخت یا حادثه و بلا

جمله سازی با کریهه

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب

💡 آن عمل کریهه و بی‌انصافانه که او در حق دوستان قدیمی خود انجام داد، باعث شد که همه او را از جامعه طرد کنند.

💡 در آن دوران، برخی از اعمال کریهه و خرافی باعث می‌شد که مردم از ترس و جهل، رفتارهای بسیار عجیبی از خود نشان دهند.

💡 او نمی‌توانست آن وضعیت کریهه و آلوده را تحمل کند و تصمیم گرفت برای پاکسازی محیط، اقداماتی جدی و فوری انجام دهد.

کلمات مرتبط

پیشنهاد شما
پیشنهادهای کاربران