لغت نامه دهخدا
کتوع. [ ک ُ ] ( ع مص ) دور رفتن. ( از منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). || و قولهم کتعت فی المخازی؛ ای ما کفاک سب و کتعت فی المحامد؛ ای ما کفاک مدح. ( منتهی الارب ).
برای دسترسی سریع و آسان میتوانید لغت یاب را نصب کنید
برای نصب لغت یاب در ios لطفا آیکون
را زده و گزینه Add to Home Screen را انتخاب کنید.
مایل به دریافت اعلان فال ویدیویی روزانه هستید؟