لغت نامه دهخدا
کارلوتسی. [ ل ُ] ( اِخ ) «کارلویتز» شهری از «یوگوسلاوی » در ساحل «دانوب ». دارای 5700 تن سکنه. به سال 1699 م. عهدنامه ای بین ترکیه، اطریش، لهستان، روسیه و ونیز در آنجا بسته شد. ترکها در همین ناحیه از یک قسمت مهم اراضی متصرفه خود چشم پوشیدند.