لغت نامه دهخدا
چارکش. [ ک ُ ] ( اِ مرکب ) اصطلاح شنا.
چارکش. [ ک ُ ] ( اِخ ) قریه ای است از قرای قدیم النسق. از آب قنات مشروب میشود. هوایش ییلاقی است و قلیلی رعیت دارد. ( مرآت البلدان ج 4 ص 50 ).
چارکش. [ ک ُ ] ( اِ مرکب ) اصطلاح شنا.
چارکش. [ ک ُ ] ( اِخ ) قریه ای است از قرای قدیم النسق. از آب قنات مشروب میشود. هوایش ییلاقی است و قلیلی رعیت دارد. ( مرآت البلدان ج 4 ص 50 ).
قریه ایست از قرای قدیم النسق. از آب قنات مشروب میشود.