لغت نامه دهخدا
چارعلیا. [ ع ُل ْ ] ( اِخ ) قریه ای است از قرای قاینات قدیم النسق که از آب قناب مشروب میشود و معدودی سکنه دارد. ( مرآت البلدان ج 4 ص 50 ).
چارعلیا. [ ع ُل ْ ] ( اِخ ) قریه ای است از قرای قاینات قدیم النسق که از آب قناب مشروب میشود و معدودی سکنه دارد. ( مرآت البلدان ج 4 ص 50 ).
قریه ایست از قرای قاینات قدیم النسق از آب قنات مشروب میشود.