لغت نامه دهخدا
پی گسیختن. [ پ َ / پ ِ گ ُ ت َ ] ( مص مرکب ) قطع کردن. بریدن. ترک مراوده کردن:
پی از هر خس سایه پرورد بگسل
نظر بر عزیزان جان پرور افکن.خاقانی.
پی گسیختن. [ پ َ / پ ِ گ ُ ت َ ] ( مص مرکب ) قطع کردن. بریدن. ترک مراوده کردن:
پی از هر خس سایه پرورد بگسل
نظر بر عزیزان جان پرور افکن.خاقانی.
( مصدر ) ترک مراوده کردن قطع کردن بریدن: پی از هر خسی سایه پرورد بگسل نظر بر عزیزان جان پرور افکن. ( خاقانی )