لغت نامه دهخدا
پلنو. [ پ ِ ] ( اِ ) دوغ ترش ستبرشده باشد، گروهی آن را کشک گویند که بمالند و قاتق آشها کنندیعنی قروت. ( اوبهی ). ظاهراً این تصحیف پینو باشد.
پلنو. [ پ ِ ] ( اِ ) دوغ ترش ستبرشده باشد، گروهی آن را کشک گویند که بمالند و قاتق آشها کنندیعنی قروت. ( اوبهی ). ظاهراً این تصحیف پینو باشد.
دوغ ترش ستبر شده باشد که گروهی آن را کشک نامند