لغت نامه دهخدا
پخ پخ. [ پ َ پ َ ] ( صوت ) پَه پَه. بَه بَه. خوش خوش. بَخ بَخ. آفرین. طوبی لک. مرحبا بک.
پخ پخ
فرهنگ معین
(پَ پَ ) (شب جم. ) آفرین ! مرحبا!
فرهنگ عمید
بخ بخ، په په، به به.
فرهنگ فارسی
په په. به به. خوش خوش. آفرین. مرحبا. طوبی لک. بخ بخ.