لغت نامه دهخدا
وزاوزه. [ وُ وِ زَ / زِ ] ( ع ص ) مرد سبک و چست. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). مرد سبک و چست و چالاک و مردی که در رفتن سرین خود را می جنباند. ( ناظم الاطباء ).
وزاوزه. [ وُ وِ زَ / زِ ] ( ع ص ) مرد سبک و چست. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). مرد سبک و چست و چالاک و مردی که در رفتن سرین خود را می جنباند. ( ناظم الاطباء ).
مرد سبک و چست مرد سبک و چست و چالاک و مردی که در رفتن سرین خود را می جنباند