لغت نامه دهخدا
واص. [ صِن ْ ] ( ع ص ) نبت واص؛ گیاه با هم نزدیک و درهم. ( منتهی الارب ). ارض واصیةالنبات؛ ای متصله. ( از اقرب الموارد ).
برای دسترسی سریع و آسان میتوانید لغت یاب را نصب کنید
برای نصب لغت یاب در ios لطفا آیکون
را زده و گزینه Add to Home Screen را انتخاب کنید.
مایل به دریافت اعلان فال ویدیویی روزانه هستید؟