هودع
هودع در زبان عربی به معنای شترمرغ است. این واژه از ریشهٔ «هـ - د - ع» گرفته شده و در منابع معتبر لغوی عربی، از جمله کتاب‌های منتهی الارب و اقرب الموارد، به این معنا تصریح شده است. کاربرد این لغت بیشتر در متون کهن و ادبیات کلاسیک عربی دیده می‌شود و اشاره به یکی از جانوران شناخته‌شده در محیط‌های بیابانی دارد. شترمرغ به عنوان بزرگ‌ترین پرندهٔ جهان، ویژگی‌های منحصربه‌فردی دارد که از دیرباز توجه ادیبان و طبیعت‌دانان را به خود جلب کرده است. این پرنده با توانایی دویدن با سرعت بالا و سازگاری با اقلیم‌های خشک، در فرهنگ و ادبیات ملل مختلف، از جمله در میان عرب‌زبانان، نماد استقامت و سرعت محسوب می‌شود. بنابراین، انتخاب واژهٔ هُودَع برای اشاره به این حیوان، نشان‌دهندهٔ دقت نظر گویش‌وران عربی در نام‌گذاری موجودات است. در بررسی‌های لغوی، توجه به ریشه‌شناسی واژگان از اهمیت بالایی برخوردار است. واژهٔ هُودَع نمونه‌ای از غنای زبان عربی و دقت آن در بیان مفاهیم است. امروزه نیز اگرچه ممکن است این واژه کمتر در گفت‌وگوهای روزمره به کار رود، اما در متون تخصصی، تاریخی و ادبی، جایگاه خود را حفظ کرده و به عنوان یک اصطلاح معتبر شناخته می‌شود.
لغت نامه دهخدا
هودع. [ هََ دَ ] ( ع اِ ) شترمرغ. ( از منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ).
جمله سازی با هودع
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 در دوران باستان، کاروان‌های تجاری حامل کالاهای گران‌بها، از طریق هودع‌های باشکوه که بر پشت شترها قرار داشت، در مسیرهای دشوار بیابانی جابه‌جا می‌شدند.
💡 ملکه در حالی بر فراز آن هودع تزئین شده می‌نشست که تمام نگاه‌ها به سمت او بود و شکوه سلطنتش به خوبی نمایان می‌گشت.
💡 سفر طولانی در میان کوه‌ها و بیابان‌ها، استفاده از هودع را برای جابه‌جایی مسافران و اشیای حساس در آن دوران بسیار ضروری و کارآمد می‌ساخت.
