هتاءه

( هتاءة ) هتاءة. [ هََ / هَُ ءَ ] ( ع اِ ) وقت. هنگام. ( اقرب الموارد ) ( منتهی الارب ) ( تاج العروس ). هزیع. ( معجم متن اللغة ). بخصوص هنگامی از شب. ( ناظم الاطباء ). گاهی نیز در مورد روز به کار رود. ( معجم متن اللغة ). پاره ای از زمان. هَت ء. هِت ء، هَتی ٔ، هَتی، هِتاء، هیتاء، هیتَاءْ، هِتَاء.