نمابندی

«نمابندی» در اصطلاح سینما و تلویزیون به فرایند تخصصی و فنی تجزیه و تنظیم صحنه‌های فیلم‌نامه در قالب نماهای جداگانه گفته می‌شود؛ به این معنا که متن پیوسته فیلم‌نامه به بخش‌های تصویری مستقل تقسیم می‌شود تا هر بخش به‌صورت دقیق از نظر زاویه دید، اندازه نما، حرکت دوربین و جزئیات اجرایی مشخص گردد. در این فرایند، کارگردان یا مدیر فیلم‌برداری صحنه‌های نوشتاری را به نماهای قابل تصویربرداری تبدیل می‌کند تا اجرای بصری اثر با دقت و انسجام بیشتری انجام شود. نمابندی یکی از مراحل اساسی پیش‌تولید در ساخت فیلم، سریال و برنامه‌های تلویزیونی است و نقش مهمی در برنامه‌ریزی تولید دارد. در این مرحله، صحنه‌هایی که دارای پس‌زمینه مشترک هستند یا در یک مکان واحد رخ می‌دهند، دسته‌بندی و سامان‌دهی می‌شوند تا از نظر زمانی و هزینه‌ای، تصویربرداری بهینه‌تر صورت گیرد. همچنین وضعیت دوربین‌ها، نوع لنز، زاویه نورپردازی، تجهیزات نوری و حتی مسیر حرکت بازیگران در هر نما مشخص می‌شود. از نظر حرفه‌ای، نمابندی پلی میان متن ادبی فیلم‌نامه و اجرای عملی صحنه در صحنه‌برداری است. این کار باعث می‌شود تیم تولید، از فیلم‌بردار تا طراح نور و بازیگران، درک روشنی از ساختار تصویری هر صحنه داشته باشند. در اصطلاح بین‌المللی، این فرایند با واژه‌هایی مانند breakdown یا découpage شناخته می‌شود. در یک تعریف جامع و علمی، نمابندی فرایند تبدیل صحنه‌های نوشتاری فیلم‌نامه به نماهای مستقل تصویری همراه با مشخصات فنی و اجرایی برای تولید دقیق اثر سینمایی یا تلویزیونی است.