لغت نامه دهخدا
نعره برزدن. [ ن َ رَ / رِ ب َ زَ دَ ] ( مص مرکب ) نعره کشیدن. بانگ زدن:
یکی نعره برزد پر از خشم و کین
بزد رستم شیر را بر زمین.فردوسی.
نعره برزدن. [ ن َ رَ / رِ ب َ زَ دَ ] ( مص مرکب ) نعره کشیدن. بانگ زدن:
یکی نعره برزد پر از خشم و کین
بزد رستم شیر را بر زمین.فردوسی.
نعره کشیدن ٠ بانگ زدن ٠