لغت نامه دهخدا
نای بینی. [ ی ِ بی ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب )سوراخ بینی. ( ناظم الاطباء ). قصبةالانف. قصبه انف. منخر: الافطا؛ نای بینی فروهشته. ( تاج المصادر بیهقی ).
- دو نای بینی؛ منخرین.
|| پره بینی. ( ناظم الاطباء ).
نای بینی. [ ی ِ بی ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب )سوراخ بینی. ( ناظم الاطباء ). قصبةالانف. قصبه انف. منخر: الافطا؛ نای بینی فروهشته. ( تاج المصادر بیهقی ).
- دو نای بینی؛ منخرین.
|| پره بینی. ( ناظم الاطباء ).
سوراخ بینی یا پرده بینی.