لغت نامه دهخدا
ناگسل. [ گ ُ س ِ ] ( نف مرکب ) ناگسسته. ناگسیخته. نامنقطع. غیرمقطوع. ناگسلیده:
بر تو دوام نعمت حق ناگسسته باد
وز من دوام نعمت تو باد ناگسل.سوزنی.
ناگسل. [ گ ُ س ِ ] ( نف مرکب ) ناگسسته. ناگسیخته. نامنقطع. غیرمقطوع. ناگسلیده:
بر تو دوام نعمت حق ناگسسته باد
وز من دوام نعمت تو باد ناگسل.سوزنی.
ناگسلنده، آنچه گسسته نشود.