لغت نامه دهخدا
ناچرید. [ چ َ ] ( ن مف مرکب ) نچریده. ناچریده. چیزی نخورده. لب از غذا بسته. لب به آشامیدنی و خوردنی نزده:
غریبان که بر شهر ما بگذرید
چماننده پای و لبان ناچرید.فردوسی.
ناچرید
فرهنگ عمید
انسان یا حیوان که چیزی نخورده.
ناچرید. [ چ َ ] ( ن مف مرکب ) نچریده. ناچریده. چیزی نخورده. لب از غذا بسته. لب به آشامیدنی و خوردنی نزده:
غریبان که بر شهر ما بگذرید
چماننده پای و لبان ناچرید.فردوسی.
انسان یا حیوان که چیزی نخورده.
