لغت نامه دهخدا
نارگیس. ( اِ مرکب ) پوست بیرونی میوه نارگیل یا جوز هندی: و پوست بیرونی جوز هندی که آن را نارگیس گویند در حوض آب اندازند تا تمام نرم شود. ( فلاحت نامه ). || میوه نارگیل. جوز هندی را به زبان هندی تا پوست بیرونی آن باز نکرده اند نارگیس گویند. ( فلاحت نامه ).
