لغت نامه دهخدا
( ناآگاهان ) ناآگاهان. ( ق مرکب ) غفلةً. بغتةً. ناگاه. ناگاهان.ناگه. ناگهان. || علی العمیاء. ندانسته.
( ناآگاهان ) ناآگاهان. ( ق مرکب ) غفلةً. بغتةً. ناگاه. ناگاهان.ناگه. ناگهان. || علی العمیاء. ندانسته.
( ناآگاهان ) ۱. ناگاه، غفلتاً.
۲. ندانسته.
( نا آگاهان ) ۱- ناگاه غفله. ۲ - ندانسته علی العمیائ.