لغت نامه دهخدا
مؤتکل. [ م ُءْ ت َ ک ِ ] ( ع ص ) نعت فاعلی از ائتکال. ( از منتهی الارب، ماده اک ل ). عضوی که خورد بعضی از آن بعض دیگر را. ( منتهی الارب ). عضو خورنده بعض آن مر بعض دیگر را. ( آنندراج ). خورده شده. || خشم گیرنده. خشمگین شده. ( ناظم الاطباء ).خشم گرفته. || برانگیخته شده. ( آنندراج ).
