مؤتبط

مؤتبط. [م ُءْ ت َ ب ِ ] ( ع ص ) نعت فاعلی از ائتباط. ( منتهی الارب ماده اب ط ). هموار و راست. رجوع به ائتباط شود.
- مؤتبطالنفس؛ نفس گران و فاسد شده. ( منتهی الارب ).