ایتباط

لغت نامه دهخدا

ایتباط. [ ت ِ ] ( ع مص ) ائتباط. هموارو راست شدن. || گران و فاسد شدن. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( آنندراج ) ( از اقرب الموارد ).

ائتباط. هموار و راست شدن