لغت نامه دهخدا
موزولوس. [ م ُ زُ ] ( اِخ ) موزول. ساتراپ ایرانی کاریه متوفای 353 ق. م. که از حدود 376 تا 353 ق. م. در کاریه حکومت داشت و یک بار بر اردشیر دوم پادشاه ایران شورید، ولی بعداً ازدر اطاعت درآمد.
موزولوس. [ م ُ زُ ] ( اِخ ) موزول. ساتراپ ایرانی کاریه متوفای 353 ق. م. که از حدود 376 تا 353 ق. م. در کاریه حکومت داشت و یک بار بر اردشیر دوم پادشاه ایران شورید، ولی بعداً ازدر اطاعت درآمد.