لغت نامه دهخدا
( موائلة ) موائلة. [ م ُ ءَ ل َ ] ( ع مص )پناه گرفتن. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). پناه گرفتن بسوی خدا. ( ناظم الاطباء ). || شتافتن بسوی جایی. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). || رهیدن. رهایش جستن. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). طلب رهایی و نجات کردن از چیزی و رهایی جستن از آن. ( ناظم الاطباء ). از کسی رهایی جستن. ( المصادر زوزنی ).