لغت نامه دهخدا
( مهافاة ) مهافاة.[ م ُ ] ( ع مص ) به دوستی خود مایل گردانیدن. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ).
( مهافاة ) مهافاة.[ م ُ ] ( ع مص ) به دوستی خود مایل گردانیدن. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ).
بدوستی خود مایل گردانیدن