در یک معنا، «منغرک» به پولهای بسیار ریز، خرد و کوچک گفته میشود که ارزش کمی دارند و بیشتر برای اشاره به سکههای خرد یا پولهای کمارزش به کار میرفته است. در این کاربرد، این واژه حالت تحقیرآمیز یا کوچکشماری نیز دارد و به چیزهای بیارزش یا کماهمیت مالی اشاره میکند. در معنای دیگر «منغرک» به قدح بزرگ شرابخواری گفته میشود، یعنی ظرفی بزرگ که برای نوشیدن شراب یا نوشیدنیهای دیگر استفاده میشده است. این تفاوت معنایی نشان میدهد که واژه در گذر زمان و در منابع مختلف، کاربردهای متفاوتی پیدا کرده است. برخی لغتشناسان این واژه را همان «منغر» دانستهاند که بسته به تلفظ و کاربرد، معانی نزدیک به هم یا متفاوتی دارد. در بعضی فرهنگها نیز «منغرک» به عنوان صورت تصغیری یا تغییریافته از «منغر» معرفی شده است. بنابراین این واژه هم در حوزه مالی برای اشاره به پول خرد و هم در حوزه اشیای مصرفی برای اشاره به ظرف بزرگ نوشیدنی به کار رفته است. در جمعبندی میتوان گفت «منغرک» واژهای قدیمی و کماستفاده در زبان فارسی است که در منابع لغوی مختلف با معانی گوناگون ذکر شده و به همین دلیل کاربرد آن در زبان امروز بسیار محدود شده است، به طوری که بیشتر جنبه تاریخی و پژوهشی پیدا کرده و در متون لغت و بررسیهای زبانی اهمیت دارد تا در گفتوگوی روزمره و کاربردهای رایج.
منغرک
لغت نامه دهخدا
منغرک. [ م َ غ ُ رَ ] ( اِ ) به معنی منغر که پول ریزه خرد و کوچک است. ( برهان ). منغر. ( فرهنگ رشیدی ) ( ناظم الاطباء ). رجوع به مَنغُر شود.
منغرک. [ م ُ غ ُ رَ ] ( اِ ) قدح بزرگ شرابخواری باشد. ( برهان ). منغر. ( فرهنگ رشیدی ) ( ناظم الاطباء ). رجوع به مُنغُر شود.
فرهنگ فارسی
( اسم ) نوعی پول ریزه کوچک.