لغت نامه دهخدا
منشوش. [ م َ ] ( ع ص ) دهن منشوش؛ روغن به خوشبوی پرورده. ( منتهی الارب ) ( از آنندراج ) ( از اقرب الموارد ). روغن به خوشبوی آمیخته. ( ناظم الاطباء ).
برای دسترسی سریع و آسان میتوانید لغت یاب را نصب کنید
برای نصب لغت یاب در ios لطفا آیکون
را زده و گزینه Add to Home Screen را انتخاب کنید.
مایل به دریافت اعلان فال ویدیویی روزانه هستید؟