مقصان

لغت نامه دهخدا

مقصان. [ م ِ ق َص ْ صا ] ( ع اِ ) به صیغه تثنیه، دو شاخه کازود. ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ) ( از منتهی الارب ). و رجوع به مِقَص شود.