لغت نامه دهخدا
مقحو. [ م َ ح ُوو ] ( ع ص ) دواء مقحو؛ داروی بابونه آمیخته. مَقحی. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). داروی اقحوان و بابونه آمیخته. ( ناظم الاطباء ).
مقحو. [ م َ ح ُوو ] ( ع ص ) دواء مقحو؛ داروی بابونه آمیخته. مَقحی. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). داروی اقحوان و بابونه آمیخته. ( ناظم الاطباء ).