لغت نامه دهخدا
( مبهیة ) مبهیة. [ م ُ ب َهَْ هی ی َ ] ( ع ص ) تأنیث مبهی. ج، مبهیات. ( یادداشت به خط مرحوم دهخدا ).
- ادویه مبهیة؛ داروهایی که برای تقویت باه بکار برند. و رجوع به مبهی و مبهیات شود.
( مبهیة ) مبهیة. [ م ُ ب َهَْ هی ی َ ] ( ع ص ) تأنیث مبهی. ج، مبهیات. ( یادداشت به خط مرحوم دهخدا ).
- ادویه مبهیة؛ داروهایی که برای تقویت باه بکار برند. و رجوع به مبهی و مبهیات شود.