لغت نامه دهخدا
مبهیات. [ م ُ ب َهَْ هی یا ] ( ع ص، اِ ) ادویه که باه انگیزد. ( آنندراج ). داروهای مقوی باه که بر قوت جماع افزایند. ( ناظم الاطباء ). ج ِ، مبهیة. و رجوع به مُبَهّی و ماده بعد شود.
برای دسترسی سریع و آسان میتوانید لغت یاب را نصب کنید
برای نصب لغت یاب در ios لطفا آیکون
را زده و گزینه Add to Home Screen را انتخاب کنید.
مایل به دریافت اعلان فال ویدیویی روزانه هستید؟