لغت نامه دهخدا
( مقحفة ) مقحفة. [ م ِ ح َ ف َ ] ( ع اِ ) سِکو که بدان گندم و دانه ها بر باد دهند و صاف و پاکیزه کنند. ( منتهی الارب ) ( از ناظم الاطباء ). چوبی که بدان دانه ها را برباد دهند و آن مانند مِذراة است. ج، مقاحف. ( از اقرب الموارد ).
( مقحفة ) مقحفة. [ م ِ ح َ ف َ ] ( ع اِ ) سِکو که بدان گندم و دانه ها بر باد دهند و صاف و پاکیزه کنند. ( منتهی الارب ) ( از ناظم الاطباء ). چوبی که بدان دانه ها را برباد دهند و آن مانند مِذراة است. ج، مقاحف. ( از اقرب الموارد ).