مقبص

مقبص. [ م ِ ب َ ] ( ع اِ ) آن رسن که ببندند و اسبان مسابقت از آنجا رها کنند. ( مهذب الاسماء ). رسن که پیش اسبان رهان، کشیده دارند تا راست ایستند به اول سباق. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( از ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). || راستی. یقال: اخذته علی المقبص؛ ای علی قالب الاستواء؛ یعنی راست و درست داشتم او را. ( منتهی الارب ) ( از ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). ج، مقابص. ( اقرب الموارد ).