لغت نامه دهخدا
مضبی ٔ. [ م ُ ب ِءْ ] ( ع ص ) مضبی ٔعلیه؛ خاموش بوده پنهان دارنده چیزی را در دل. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ) ( ناظم الاطباء ).
مضبی ٔ. [ م ُ ب ِءْ ] ( ع ص ) مضبی ٔعلیه؛ خاموش بوده پنهان دارنده چیزی را در دل. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ) ( ناظم الاطباء ).