لغت نامه دهخدا
مشطی. [ م ُ طی ی ] ( ع ص نسبی ) شانه گر و شانه فروش. ج، مشطیون. ( مهذب الاسماء ).
مشطی. [ م ُ ] ( ع اِ ) در فارسنامه به معنی نوعی از جامه آمده است: و از آن ناحیت [ فهرج ] ابریشم خیزد از آنچ درخت توت بسیار باشد و جامه های دیبا ومشطی و فرخ و مانند این نیکو کنند. ( فارسنامه ابن البلخی چ کمبریج ص 122 ).
