لغت نامه دهخدا
مشاتغ. [ م َ ت ِ] ( ع اِ ) جاهای هلاکت و جاهای مخوف و خطرناک. ( ناظم الاطباء ). مهالک. ( از اقرب الموارد ) ( محیط المحیط ).
مشاتغ. [ م َ ت ِ] ( ع اِ ) جاهای هلاکت و جاهای مخوف و خطرناک. ( ناظم الاطباء ). مهالک. ( از اقرب الموارد ) ( محیط المحیط ).
جاههای هلاکت و جاههای مخوف و خطرناک